Informacje finansowe, o które proszą kupujący, inwestorzy i kredytodawcy, aby zweryfikować wyniki, gotówkę i zadłużenie przed uzgodnieniem ceny – uporządkowane jako ponumerowany indeks data roomu.
W finansowym due diligence weryfikowana jest wycena. Księgowi kupującego odtwarzają wyniki spółki docelowej na podstawie ksiąg, eliminują pozycje jednorazowe i niepowtarzalne, aby ustalić skorygowaną EBITDA, określają normalny poziom kapitału obrotowego i identyfikują każdą pozycję, którą należy traktować jak dług. Każde z tych ustaleń może bezpośrednio zmienić cenę, zwłaszcza w transakcjach wycenianych mnożnikiem EBITDA z korektą cash-free, debt-free.
Większość poniższych materiałów można przygotować z systemu księgowego, zanim pojawi się kupujący. Największą oszczędność czasu dają uzgodnienia: miesięczne sprawozdania zarządcze zgodne ze zbadanymi sprawozdaniami, przychody według klientów zgodne z księgą główną i czytelny pomost od raportowanej do skorygowanej EBITDA. Sprzedający, który dostarczy je od razu, kontroluje narrację; ten, kto tego nie zrobi, spędzi tygodnie na odpowiadaniu na kolejne pytania.
Numeracja jak w indeksie data roomu: użyj sekcji jako folderów i zachowaj numery w nazwach plików.
Plik CSV otworzysz w Excelu, Numbers lub Arkuszach Google. To praktyczny punkt wyjścia – dostosuj go do swojej transakcji i jurysdykcji wspólnie z doradcami.
Doradcy transakcyjni (transaction services) kupującego, zespół finansowy inwestora lub doradcy funduszu private equity; banki finansujące transakcję opierają się na tym samym raporcie.
Zwykle 3–6 tygodni prac po podpisaniu listu intencyjnego, dłużej, jeśli sprawozdania wymagają przekształcenia lub dane są rozproszone w kilku systemach.
Analiza, zwykle przygotowywana przez niezależnych księgowych, która koryguje raportowaną EBITDA o pozycje jednorazowe, niepowtarzalne i nieoperacyjne, aby pokazać trwałe zyski. Kupujący wykorzystują ją do weryfikacji mnożnika; sprzedający czasem zlecają ją z wyprzedzeniem (vendor QoE).
Zbadane sprawozdania za około trzy lata, miesięczne sprawozdania zarządcze, księga główna i zestawienia obrotów i sald, analizy przychodów i kosztów, zestawienia kapitału obrotowego i zadłużenia, wyciągi bankowe oraz budżet i prognoza z założeniami.
Większość umów sprzedaży ustala docelowy poziom („peg”) normalnego kapitału obrotowego; cena rośnie lub spada, jeśli faktyczny kapitał obrotowy na dzień zamknięcia jest inny. Do ustalenia tego poziomu służy historyczna analiza miesięczna.
Zobowiązania, które nie są zadłużeniem bankowym, ale obniżają wartość dla kupującego, np. odroczona cena, niezapłacone podatki, naliczone premie, zaliczki klientów lub niedofinansowane zobowiązania emerytalne. Negocjuje się je jako część pomniejszenia o dług netto.
Często wymaga się danych rocznych za trzy lata i miesięcznych za 24–36 miesięcy; młodsze spółki przekazują wszystko od momentu założenia.